beeldwoordimpressies.punt.nl
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen in deze categorie!
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Laatste reacties
    Leesblokje
    Een woord van mij
     
    "Creatief Bezig Zijn, is een manier voor mij om het leven prettig, sterk, positief te maken en om te 'kunnen' bestaan. Leven is voor mij niet lang meer overleven geworden maar 'Leef het Leven', het is al zo kort en betrekkelijk."
     
     
    Publicaties
    ****
    Publicaties op verschillende dichtsites.
    ****
    Enkele gedichten zijn gepubliceerd in 2 bundels - Najaar 2007, namelijk Zandkastelen & Applaus. Via de uitgeverij van Writehi(s)story 
    zijn deze bundels te bestellen.
     
    Applaus
     
    ****
    Gedichten gepubliceerd in 2 bundels - Najaar 2008, namelijk Zoeklicht &
    Passie Online 2008. Via de uitgeverij van Writehi(s)story zijn deze
    bundels te bestellen.
     
    Zoeklicht   Passie Online 2008
     
    ****
     
    Recensies / Nominaties / Aankondigingen
    ****
    Aankondigingen van mijn Dicht- & Fotokunst op sites van de dichters
    2007/2008
    ****
    Adem op de vierde plaats op Schrijversweb / Beeld & Woord Impressies -
    Januari 2008
    ****
     
    Webstats Beeld   Vinden
     
     
    Deze maand ga ik een 'neutralisatie' ondergaan en dat nog wel op mijn zeer jonge leeftijd. Mijn bazinnetje hoopt dat ik dan wat rustiger word want ik ren haar hele flatje door en vooral s'nachts als mijn bazinnetje aan het slapen is. Ik wil graag spelen maar mijn bazinnetje is bang geworden vanwege mijn groot wordende pootjes. Ze zegt dat het géén pootjes meer zijn maar klauwen. Ja, ik word een echte rode kater, miauw!
     
    Ik heb al vliegjes ontdekt, tegen het raam, ik probeer ze pakken maar ze zijn zo snel weg. Vandaag had ik een dikke bromvlieg te pakken m.b.h.v mijn bazinnetje. De vlieg lag op een gegeven moment stil en dat wilde ik niet, ik wilde spelen, saaie vlieg. Ik heb de vlieg toen maar opgegeten, niet dat ik niet genoeg eten krijg maar het is wel een verrukkelijk hapje heb ik in de gaten.
     
    Het balkon heb ik ook al ontdekt. Ik lig vaak op de oude aardappelkist en tuur wat voor mij uit, ik vermaak mij daar goed. Mijn bazinnetje heeft mijn mandje met het blauwe gebreide dekentje op de aardappelkist gezet, eerlijk gezegd vind ik dat geen goed idee. Ze bedoeld het goed maar als ik zachter wil gaan liggen dan ga ik op de gestoffeerde stoel onder de eettafel. Ik kan nu niet op mijn kistje liggen, hopelijk heeft ze het gauw in de gaten.
     
    Van de week heeft mijn bazinnetje de poepbak in de douche gezet. Aangezien ik nog maar een kleine kater ben, krijg ik het niet voor mekaar om de deur open te maken met mijn pootjes.Ze heeft het slot opengezet zodat de deur niet dichtvalt maar dat wil niet helpen. Ik kon haar niet duidelijk maken dat ik ontzettend naar de bak moest, ik rennen en mauwen. Ik ben toen maar op een stuk stof gaan zitten en heb daar gepoept. Ze was gelukkig niet boos, ik trilde en voelde me niet op mijn gemak. Toen ik uitgepoept was heeft ze mij opgetild en alsnog op de bak gezet, goed bedoeld maar ik weet wel waar de bak staat, ik moet er alleen bij kunnen, als ze maar de douchedeur wat verder open doet.
     
    Mijn bazinnetje heeft het allemaal niet zo snel in de gaten maar ze begint mijn paniekerige mauwtjes te begrijpen. Gelukkig heeft ze nu een spons op de klink vastgebonden zodat ik zonder moeite naar de poepbak kan gaan. Fijn, als de deur op een kier staat.
     
    Een kroeltje en mauwtje van Sjuul.
     
    _____________________________________________________
    © Sjuul - 2008 & © avriends - 2008 / Informatie over de fotografe:
    Lees meer...
    Sjuul
    Miauw,

    Ik ben Sjuul, een rode kater, van de Stichting Redcat .
    Ik heb een tijdje bij een gastgezin, Monique, gewoond en zij noemde mij Wiebeltje omdat ik nóg niet zo goed op mijn pootjes kon staan. Ze zeggen dat ik 10 weken ben maar volgens Monique en mijn nieuwe bazinnetje ben ik jonger dan 10 weken.

    Ik ben bij Monique gekomen omdat ik het Eindhovens Dagblad heb gehaald. Er was een tas met drie kittens op een galerij van een flat gevonden. De andere twee kittens werden gauw geplaatst maar ikke, 'de rooie', had nog géén veilig plekje bij een vast baasje. Monique heeft mij liefdevol verzorgd samen met drie andere katten, Mozes, Fix en Sam.

    Ik heb bij mijn nieuwe bazinnetje 1,5 dagje moeten wennen. Ik zocht allerlei verstopplekjes waardoor mijn nieuwe bazinnetje en de buuf mij moesten gaan zoeken. Uiteindelijk vonden ze mij, helaas, maar het plezier van de druktemakerij van beiden genoot ik volop. Ze hebben op dit moment mijn verstopplekjes in de gaten, ben mij aan het voorbereiden voor een nieuw plekje.

    Ik lig nu momenteel op een knuffeldeken op de stoel onder de eettafel. Ik hou daar alles in de gaten, af en toe vallen mijn oogjes dicht omdat ik erg moe word van alle indrukken en speeltjes. Er zijn zoveel speeltjes dat ik géén keuze kan maken, daarbij kèn ik mijn grenzen nóg niet want ik ga maar door met rennen en spelen. Ik kan mezelf prima vermaken en doe goed mijn best zodat mijn nieuwe bazinnetje mij een leuke rode kater gaat vinden, in de hoop dat ik niet wéér ergens té vondeling word gelegd.

    Oja, ik heb nóg iets leuks gevonden, als mijn bazinnetje in bed ligt dan zie ik van alles bewegen onder de dekens, ik val haar voeten en armen aan. Ren, spring, over, op, onder en in het bed. Meestal doe ik dat midden in de nacht! Ach, jaaa, miauw, ze moet weten dat ze mij in huis heeft gehaald en dat ik een dondersteentje ben. Monique heeft haar daar volop op voorbereid en ik moet dat natuurlijk waar maken. 

    Zo, genoeg gemiauwd, ik ga mijn oogjes weer even dicht doen en ga een nieuw poezenverhaal verzinnen.

    Miauw, als jullie mij willen bekijken dan moeten jullie even een afspraak met mijn bazinnetje maken want ik heb zo mijn slaap & speeluurtjes. Daarbij moet ik ook niet té veel mensen om mij heen hebben omdat ik tóch nog een beetje moet wennen, gezien de gebeurtenissen in mijn korte leventje.

    Sjuul
    __________________________________________________________
    © Sjuul - 2007 & © avriends - 2007 / Illustratie: 'Sjuul' / Informatie over
    de fotografe: Annemarie Vriends / Publicatie: Stichting RedCat 
    (Nieuwsbrief Januari 2008)
    Lees meer...
    Far far small
    Afgelopen donderdag heb ik voor het eerst Haptonomie ervaren. Ik had wel het een en ander gelezen maar ik kon mezelf er niets bij voorstellen. Misschien verdrongen terwijl ik het eigenlijk héél goed wist, ik denk dat ik er niet aan wilde denken, het idee dat ik aangeraakt werd op plekken die voor ontroering zouden zorgen.
    En dat daarmee de hele beerput van Diezzo's jeugd werd opengetrokken. Er was een uur gepland voor de behandeling, gelukkig want anders zou de onrust in mijn lijf nog meer worden, mocht de behandeling korter zijn dan 60 minuten.
     
    Ik kon even mijn verhaal kwijt over hoe de afgelopen weken voor mij waren geweest, achteraf had ik bergen verzet volgens de therapeute. Zelf zag het niet zo, ik heb gewoon mijn plicht gedaan maar zei zij dat ik mij kwetsbaar had opgesteld. Ik moet eerlijk bekennen dat, dat tot nu toe alleen nóg maar in mijn voordeel werkt, ik heb het ooit anders ervaren. 
     
    Ik dacht slim te zijn door maar te blijven praten zodat zij maar even tijd had voor de therapie maar helaas, zij had mij door. Ik moest mij uitkleden tot op mijn ondergoed na en op mijn buik gaan liggen. De koude grijze tafel lonkte naar mij in de veronderstelling dat ik met mijn warme lijf het zachte rubber zou verwarmen. De tafel had het mis, ik lag daar stokstijf - als een plank met scherpe splinters - , versteend en koud als een zwaar marmerblad.
     
    Haar handen begonnen vanaf mijn nek over mijn rug te wrijven. Ik tuurde wat naar buiten, de gordijnen waren open, enkel een glasgordijntje bedekte het zicht van buitenaf. Mijn turende blik werd waargenomen waarop zij vroeg om de gordijnen te sluiten. Ik zei dat ik het wel prima vond, het gevoel van onbehagen zou door die ene handeling alleen maar versterkt worden.
     
    Ik voelde de warmte van haar handen waardoor ik wat suffig werd en moeite had om mijn ogen open te houden. Tijdens mijn poging tot ontspannenheid stelde zij vragen, over hoe het een en ander aanvoelde óf wat er door mij heen ging.... Soms kon ik geen antwoord geven omdat ik het gewoonweg niet wist, ik ging dan extra nadenken om tóch maar een antwoord te geven. De vraag of de inhoud van het antwoord op waarheid berust was, bleef echter open......
     
    Er ging van alles door mij heen, ik was op mijn hoede maar tegelijkertijd was ik aan het vechten tegen de slaap. Ik hoefde eigenlijk niet te vechten, de slaap werd mij onthouden door allerlei vragen, mijn lichaam voelde zwaar aan en er werd gebalanceerd met mijn voeten.
     
    Raakte ik langzaam uit balans óf in hoeverre liet ik mij gaan zodat ik de controle over mezelf zou verliezen, in de handen van de therapeute......?
     
    ____________________________________________________________
    © Clown Diezzo & avriends - 2008 & © Izaak P. Slagt - 2006 / Illustratie: 'Far
    far far (small 1' / Informatie over de fotograaf Izaak P. Slagt
    Lees meer...
    Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl